Ik herinner me het nog.

ik bedank je voor de geluk die je me gegeven hebt.
door jou klopt mijn hart, harder dan eerst.
ik neem je mee in mijn hart,
en in mijn gedachten, overal waar ik heen ga.

jouw lach maakt mij een stuk vrolijker!
jou ogen laten mijn verdrinken.
als je me steeds weer aanraakt,
voel ik me telkens weer dieper zinken.

je geeft me een warm gevoel,
elke keer als ik aan je denk, ben ik afgeleid.
wij kunnen samen lol hebben.
ik hoop dat jij mij in mijn levensweg leid.

ik ben verliefd.
ik heb je in mijn leven gelaten.
zo heeft het moeten zijn.
jij bent de enige voor mij!

sinds dat ik jou heb ontmoet,
is mijn leven niet hetzelfde meer.
jij bent mijn snoepje! super zoet.
ik denk aan je keer op keer

houvanjou

Ik dro0m 0ver je 0gen,
Ik dro0m 0ver j0u,
Jij bent diegene waar ik zielsveel van h0u,
Je bent lief en schattig,
als je naar me kijkt w0rdt ik zenuwachtig!
Jij hebt mijn hart gest0len,
en alsjeblieft breek het niet..
want een leven zonder jouw doet me zoveel verdriet..
Ik kan je niet zeggen waarom ik telkens aan je denk,
o0k niet waar0m ik je al mijn liefde schenk..
Maar in dit gedicht wil ik zeggen
dat ik mijn gev0elens voor j0u niet in wo0rden kan uitleggen.
Ik pr0beer te zeggen tegen j0u,
dat ik z0veel van je h0u!

inhoud van mijn leven

In houd van me leven:

diep in gedachtes verzonken.
ik kijk naar mijn levensweg.
in de spanning voel ik me hart bonken.
dit gedicht is waar ik ff mn leven op n rij leg.

er ligt een steen in mijn hart.
zo zwaar ik krijg hem er nooit uit.
ik ben verward.
de tranen stromen over me wangen, ik snik luid.

niemand mag weten dat ik huil.
niemand mag weten dat ik de steen er niet uit krijg.
elke keer struikel ik over dezelfde kuil.
vroeger werd het me verteld, wees stil, dus ik zwijg.

elke keer schijnt de zon opnieuw,
dat is voor mij het teken dat ik leef,
het teken dat het niet zo erg is als het gisteren leek,
het teken dat ik moet streven naar het doel waar ik naar streef.

2 kleine kinderhandjes in de mijne,
2 grote onschuldige ogen die me aankijken,
ik kijk naar de kleine
en probeer haar blik te ontwijken.

ik laat haar handen los,
ik zie tranen in haar ogen,
bij mij voel ik ze ook,
ik loop levensloos weg, alsof me ziel word weggezogen.

we rijden weg,
het meisje word steeds kleiner,
en de weg die ik leg,
steeds fijner.

het meisje en de rest van me familie is een stip geworden,
ik voel de tranen stromen,
ik mis de vertrouwde omgeving,
de omgeving waar ik een jaar lang niet meer zal komen.

maar ik heb ook het geluk gevoeld,
diep van binnen,
het moment dat jij zei ik hou van jou,
en ik was buiten zinnen

ik besef nu pas wat een geluk ik heb.
wat voor n lieve vriend, lieve familie en lieve vrienden ik heb.
ik ben blij met het leven dat ik heb geleefd.
ondanks de problemen aan mijn zij.
maar.. dat hoort er tog ook gewoon bij??
Lachend

 


 

Lees verder...